Metody badania taktyczności Taktyczność najczęściej bada się metodami magnetycznego rezonansu jądrowego, szczególnie technikami dwuwymiarowymi proton-węgiel-13.Schilling, Frederic et al Macromolecules 1985, 18, 1418-1422.. Metody NMR umożliwiają ilościowe ustalenie stopnia i rodzaju taktyczności, przy pomocy analizy i porównania sygnałów od tzw. triad, czyli trójek powtarzających się układów merów.
Inne techniki badania taktyczności to rentgenografia strukturalna, spektrometria mas z zastosowaniem analizatora cyklotronowego rezonansu jonówVanden Eynde, X. et al. Surf. Interf. Anal. 1997, 25 , 41-45., oraz różne inne techniki spektroskopowe.
Taktyczność może być także ustalana prostymi metodami pośrednimi - poprzez pomiar lepkości, temperatury mięknięcia itp. o ile wcześniej poznano zależności między tymi parametrami a taktycznością badanych polimerów.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Szymański, Mikrostruktura Polimeru, rozdział w: praca zbiorowa Chemia Polimerów, red. Zbigniew Florjańczyk, Stanisław Penczek, Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej, 2001, tom 1, . Stevens, Malcolm P., Wprowadzenie do chemii polimerów tł. zbiorowe z ang. pod red. Mirosława Włodarczyka, Warszawa: Państ. Wydaw. Naukowe, 1983,
Kategoria:Chemia polimerów Kategoria:Stereochemia