Camry V10 była pierwszą Toyotą z przednim napędem i poprzecznie zamontowanym silnikiem. To pozwoliło zmniejszyć objętość komory silnika, co przy rozstawie osi 2600 mm zapewniło Camry dużą przestronność w klasie. Zbiornik paliwa trafił pod tylne siedzenia, zwiększając pojemność bagażnika. Kanciaste nadwozie zostało zaprojektowane z użyciem tunelu powietrznego, co zaowocowało płaskim dachem i jednoczęściowym zderzakiem ukształtowanym w taki sposób, by odpowiednio kierować przepływem powietrza. Współczynnik oporu powietrza wynosił CX 0,38 dla sedana i 0,36 dla liftbacka.
Camry otrzymała niezależne zawieszenie z kolumnami MacPhersona z przodu i z tyłu oraz ze stabilizatorem i drążkiem rozporowym z przodu. Układ kierowniczy typu rack and pinion, hamulce z wentylowanymi tarczami z przodu i hamulce bębnowe z tyłu. Innowacją był czujnik wykrywający zużycie klocków hamulcowych.
Camry V10 w Japonii Silniki serii S i C zostały dostosowane do nowego layoutu. Początkowo Camry V10 otrzymała silnik o pojemności 1.8 i symbolu 1S-LU o mocy 100 KM (74 kW) i manualną skrzynię o 5 biegach S50.