W styczniu 1935 roku został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu Poznańskiego.

W czasie II wojny światowej przebywał w Krakowie, zaangażował się w tajne nauczanie na UJ (1943–1944). W sierpniu 1944 trafił do obozu koncentracyjnego w Płaszowie, wyszedł z niego miesiąc później. W latach 1944–1945 pełnił funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” w Krakowie.

W 1945 roku wrócił do Poznania, kontynuował pracę naukową na Uniwersytecie Poznańskim, w latach 1945–1948 był też dyrektorem Muzeum Wielkopolskim w Poznaniu. 29 października 1947 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi położone w zabezpieczeniu arcydzieł kultury polskiej”..

Od 1951 roku współpracował z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, początkowo prowadząc wykłady i ćwiczenia, w latach 1959–1969 pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Sztuki na Wydziale Sztuk Pięknych. W latach 1962–1964 pełnił funkcję dziekana Wydziału Sztuk Pięknych.

Zmarł 30 lipca 1973 w Kamieniu Pomorskim, został pochowany na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.

Przypisy

Bibliografia