Po niższej frekwencji podczas I wojny światowej w okresie międzywojennym schronisko przeżywało czas największego rozkwitu. Pobliskie Zlaté Hory obchodziły w 1924 700-lecie istnienia i wówczas miasto odwiedziło ponad 100 tysięcy ludzi, z których wielu zawitało również na Biskupią Kopę i do schroniska. Zyski Rudolfa były tak duże, że w 1925 postawił on niedaleko budynku krzyż dziękczynny, a dwa lata później ponownie rozbudował schronisko – urządzono w nim 18 nowych pokoi.
II wojna światowa przyniosła spadek liczby odwiedzających, ale budynek przyjmował turystów nadal. Po 1945, jako mienie poniemieckie, został przejęty przez państwo i przekazany jako dom wczasowy Zakładom Jedwabniczym ze Zlatych Hor. Zakład jednak w ogóle budynkiem się nie interesował – rozkradany przez złodziei został w 1954 rozebrany w wyniku obowiązujących w komunistycznej Czechosłowacji przepisów, nakazujących rozbiórkę obiektów w pasie granicznym.
Zachowały się fundamenty i piwnice dawnego schroniska, a także stary znak graniczny (widoczny na starych pocztówkach jako wysoki kamienny słupek), rozgraniczający w przeszłości posiadłości biskupstw wrocławskiego i ołomunieckiego. Zachował się również krzyż dziękczynny z 1925 oraz resztki zbiorników wodnych poniżej masztu radiowego.
Przypisy
Bibliografia
Schronisko „Rudolfsheim” Kategoria:Nieistniejące schroniska sudeckie Kategoria:Schroniska turystyczne w Czechach