Ostatnie znane położenie (10 marca 1987) to 172,58°. Dryfował wówczas w tempie 2,429°/dzień w kierunku wschodnim.
Budowa i działanie Skonstruowany przez Hughes Space and Communications Syncom 1 miał kształt walca o wymiarach 71 x 39 cm (64 cm wraz z dyszą). Ze spodu cylindra wystawała dysza silnika satelity (ciąg 1000 funtów). Ze szczytu zaś wystawała antena do łączności z Ziemią. Cała boczna powierzchnia satelity pokryta była przez 3840 krzemowych ogniw słonecznych, dających moc 29 W. Ogniwa te ładowały akumulatory niklowo-kadmowe. Centralną część kadłuba zajmował silnik i zbiorniki paliwa; wokół nich rozmieszczono dwa zbiorniki nadtlenku wodoru (dla 2 silniczków kontrolujących pozycję satelity) i dwa zbiornik azotu (dla 2 silniczków kontrolujących ruch obrotowy statku).
Syncom przenosił dwa (w tym jeden zapasowy) aktywne przekaźniki z translacją częstotliwości (z 7,36 GHz na 1,815 GHz). Przekaźniki mogły transmitować jedną dwukierunkową rozmowę telefoniczną lub 16 jednokierunkowych połączyć teletekstowych. Wybór odbiornika i nadajnika był sterowany z Ziemi. Jeden odbiornik miał pasmo 13 MHz, dla transmisji TV, a drugi miał pasmo 5 MHz.