mały|300px|Koń berberyjski prawo|mały|300px|Konie berberyjskie w Maroku Koń berberyjski (berber) – stara rasa konia o niejasnym pochodzeniu występującego na terenach zachodniej i środkowej Afryki Północnej. Cechuje się wieloma podobieństwami do prymitywnego konia typu 3. Rasa ta jest wytrzymała i bardzo podobna do konia arabskiego, ale bez ich lekkiego choduSusan McBane: Pferde der Welt. Könemann, 1997, s. 224, język niemiecki, . mały|300px|Konie berberyjskie w Maroku podczas pokazu w ramach festiwalu kulturalnego lub uroczystości weselnych Historia Rasa ta wywodzi się prawdopodobnie od koni numidyjskich występujących na terenie Numidii. Zostały udomowione przez Kartagińczyków. Konie berberyjskie zasłynęły jako protoplaści wielu innych ras. Gdy w 800 r. n.e. Maurowie sprowadzili je do Hiszpanii, zaczęto je krzyżować z miejscowymi końmi, czego wynikiem było powstanie rasy koni andaluzyjskich. Od VIII w. konie berberyjskie krzyżowano z końmi arabskimi, ale rasie udało się zachować swoje archaiczne cechy.
Przedstawicielem rasy berberyjskiej był ogier Godolphin Barb, który przyczynił się do powstania rasy pełnej krwi angielskiej.