W praktyce nazwy ISAKMP używa się zamiennie z IKE.
Podstawowymi celami IKE są poniższe kroki, wykonywane kolejno:
uwierzytelnienie obu stron komunikacji wobec siebie za pomocą jednej z poniższych metod (ustalanych przez administratora): hasło znane obu stronom () podpisy RSA (konieczna ręczna wymiana kluczy publicznych stron) certyfikaty X.509 (najbardziej uniwersalna) nawiązanie bezpiecznego kanału dla potrzeb IKE nazywanego ISAKMP SA () bezpieczne uzgodnienie kluczy kryptograficznych oraz parametrów tuneli IPsec ewentualna ich renegocjacja co określony czas
Po nawiązaniu połączenia przez IKE obie strony mogą już stworzyć właściwe tunele IPsec (ESP lub AH) i rozpocząć komunikację. Jeśli wymagane jest, by klucze kryptograficzne były regularnie (np. co 8 godzin) zmieniane, IKE również to umożliwia.
Praktyczną konsekwencją stosowania IKE jest to, że zamiast ręcznie konfigurować klucze (i wiele innych parametrów) na obu stronach połączenia administrator może w najprostszym przypadku skonfigurować na nich tylko hasło , by w pełni automatycznie uzyskać tunele IPsec.
Szczegóły IPsec Istotną cechą ESP i AH jest mała ilość informacji, jakie potencjalny atakujący otrzymuje w wyniku podsłuchiwania szyfrowanej komunikacji.