Hipoteza, która najlepiej pasuje do tych rezultatów, podaje, że testy IQ nie mierzą inteligencji, lecz raczej korelują z czynnikiem w pewnym stopniu powiązanym z inteligencją. Ta hipoteza może również wyjaśnić rozbieżne trendy w innych testach poznawczych, jak zestawienie wzrostów w wynikach IQ i spadków wyników SAT w Stanach Zjednoczonych.” Fakt, że miary IQ nie mierzą jedynie inteligencji płynnej (tzn. w dużej mierze wrodzonej), ale obejmują czynniki środowiskowe jest powszechnie uznany – najpopularniejsza skala WAIS jest wprost oparta na elementach wiedzy szkolnej.

Wyniki badań adopcyjnych w obszarze różnic w inteligencji uważa się za mało konkluzywne – część stwierdza rezultaty zgodne z teoriami o przeważającej dziedziczności, część natomiast stwierdza, że warunki domowe i kulturowe mogą zniwelować większość rzekomo wrodzonych różnic. Zaobserwowano, że dziedziczność inteligencji mierzonej IQ nie jest stała, i może być silnie modulowana przez warunki środowiskowe. Dziedziczność takiej inteligencji może się w ogóle nie ujawniać w zubożonych warunkach. Metodologia analiz adopcyjnych została skrytykowana za używanie zbyt prostych i tendencyjnych metod wnioskowania na temat złożonych, interakcyjnych mechanizmów dziedziczenia, wychowania i zachowania.