right|thumb|240px|Blat kuchenki elektrycznej (2004) Tworzywo szklano-ceramiczne – materiał mający wiele właściwości zarówno szkła jak i bardziej tradycyjnej ceramiki krystalicznej. Tworzywo jest formowane jako szkło a następnie częściowo krystalizowane poprzez obróbkę cieplną. W przeciwieństwie do ceramiki spiekanej, tworzywo szklano-ceramiczne nie posiada porów pomiędzy kryształami.
Pomimo że materiały takie jak szkła uranowe również zaliczane są do tworzyw szklano-ceramicznych, termin ten odnosi się raczej do mieszanin tlenków aluminium, litu i krzemu. Z komercyjnego punktu widzenia najważniejsza właściwość tego materiału to odporność na szok termiczny. Tworzywo to, pierwotnie opracowane do wykorzystywania w produkcji luster oraz zwierciadeł teleskopowych, zaczęto wykorzystywać w gospodarstwach domowych jako blaty kuchenek elektrycznych czy żarowytrzymałych garnków i naczyń.
Spodumen (LiAlSi2O6), krystaliczny komponent tworzyw szklano-ceramicznych, posiada ujemny współczynnik rozszerzalności cieplnej, który kontrastuje z dodatnim współczynnikiem szkła. Regulowanie proporcji tych dwóch materiałów oferuje szeroki zakres możliwości otrzymania tego współczynnika w finalnym produkcie.