Babcia Karolina mieszkała w Karwinie, tam mały Kulisiewicz uczył się pierwszych piosenek. Rodzina mieszkała w Cieszynie na ulicy Solnej. Bratem Franciszka był Julian Kulisiewicz, który zginął tragicznie w 1938 roku, został pochowany w grobie rodzinnym w Wiśniczu Nowym. W wieku sześciu lat Aleksander zaczął pobierać lekcje skrzypiec. Ponieważ Cieszyn był blisko granicy z Czechosłowacją i ze względu na tradycję rodzinną Aleksander Kulisiewicz znał bardzo dobrze język czeski. W 1926 roku, żeby oczarować młodą dziewczynę, dotknął przewodów elektrycznych pod napięciem i wypadek ten wywołał m.in. jąkanie. Wtedy magik i hipnotyzer Roob, z wędrownego cyrku, zasugerował Kulisiewiczowi ćwiczenie pamięci jako technikę pozwalającą opanowanie jąkania. Według tego systemu normalnie ludzie myślą i wymawiają słowa, natomiast Roob zasugerował, że Kulisiewicz musi błyskawicznie wypisać czarnymi literami na białym tle słowa i je odczytać i to pozwoli uwolnić mu się od jąkania. System ten pozwolił Aleksandrowi Kulisiewiczowi później zapamiętać piosenki śpiewane w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. Był też później spikerem w Radiu Praskim. W 1936 zdał egzaminy do Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym czasie Aleksander Kulisiewicz miał nacjonalistyczne i konserwatywne poglądy.