Upadek Tyrnowscy bojarzy nie podporządkowali się jednak carowi i ogłosili władcą Jerzego Tertera (koniec 1279 r.). Iwajle nie udało się ponownie zdobyć Tyrnowa. Zmęczone trwającymi kilka lat walkami wojsko chłopskie zaczęło go opuszczać. Szukając pomocy udał się do ordy tatarskiej na dwór Nogaja. Podobnie postąpił Michał VIII, śląc do chana swego zięcia, Iwana Asena III. Nogaj trzymał ich wszystkich długo w niepewności, odwlekając decyzję. Pewnej nocy jednak suto zakrapiany bankiet ułatwił mu przechylenie się na stronę Bizancjum. Pijany chan wydał na śmierć Iwajłę wraz z Kasimbejem (1280). Iwan Asen III również nic nie wskórał. Byłby i on nie uniknął losu swego przeciwnika, gdyby nie wstawiennictwo żony Nogaja Eufrozyny, która uprosiła życie dla szwagra. Powrócił do roli bizantyńskiego arystokraty, szczęśliwy, że uszedł z życiem.
Dalsze losy Marii i syna, którego urodziła Iwajle, pozostają nieznane .
Przypisy
Bibliografia
John Van Antwerp Fine, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press, Ann