Joachim Barrande (ur. 11 sierpnia 1799 w Saugues we Francji, zm. 5 października 1883 w Lanzenkirchen w Austrii) – francuski paleontolog i geolog. Życiorys Z wykształcenia inżynier ze specjalnością budowy mostów i dróg. Po studiach na École polytechnique wybudował stojący do dziś most na rzece Loarze.
W latach 1826–1830 nauczyciel wnuka króla Francji Karola X – księcia Henryka. Po rewolucji 1830 wyjechał do Czech, gdzie rozpoczął badania geologiczne. Najpierw mieszkał w pałacu Buštěhrad, gdzie osiadł wygnany król Karol X (1832-1836), następnie trafił do Pragi. Od 1860 był członkiem Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.
Prace badawcze Ogólny przegląd Główną tematyką badawczą Barrande były skały i skamieniałości dolnego paleozoiku Czech, gdzie mieszkał i pracował od 1831 aż do śmierci. Wyniki studiów nad paleozoikiem Czech zamieścił głównie w 22 tomach swej monografii: Système silurien du centre de la Bohême wydawanej w latach 1852–1881. Nazwą „systemu sylurskiego” Barrande obejmował utwory zaliczane dziś do kambru, ordowiku, syluru i dewonu.
Zbiory Barrande'a znajdują się w Muzeum Narodowym w Pradze.
Nazwy wprowadzone przez Barrande'a Barrande badał m.in.