Barbara przeżyła swojego męża i zmarła po roku 1495.
Mikołaj Kopernik (ok. 1420–1483) – ojciec, był kupcem krakowskim; synem Jana Kopernika – zamożnego hurtownika krakowskiego. Urodził się ok. 1420. Sprowadził się do Torunia przed 1458 rokiem, a przed rokiem 1448 handlował miedzią słowacką, która była transportowana Wisłą do Gdańska i dalej posyłana w świat drogą morską. W 1461 udzielił pożyczki miastu Toruń na walkę z Zakonem Krzyżackim. Mikołaj został ławnikiem toruńskim w 1465, jak wcześniej ojciec Barbary. Wiadomo, że handlował również płótnem. Zmarł w 1483. W kościele św. Jana Barbara wystawiła nagrobek z portretem swego męża znany dziś tylko z kopii, na którym widać mężczyznę z wąsem, ze złożonymi rękoma do modlitwy o podobnych rysach do swego syna Mikołaja. Barbara wyszła za dużo starszego od siebie kupca krakowskiego Mikołaja Kopernika zapewne około 1460. Mieli czworo dzieci: Andrzeja, Barbarę, Katarzynę i najmłodszego Mikołaja Kopernika. W 1464 roku w wyniku działu majątku po ojcu rodzina Koperników dostała dom przy ulicy Św. Anny w Toruniu (dzisiejszej ulicy Kopernika), w którym faktycznie już mieszkali. W tym domu przyszedł na świat przyszły astronom, a dziś mieści się jego muzeum.