„Siebenbrűgische Einquartierung” („Siedmiogrodzki kwaterunek”, była to premiera opery, której pierwotny tytuł brzmiał „Der Herr der Hann”, odbyła się w Madias w 1908 r.).

Po I wojnie światowej, wraz z dyrektorem raciborskiego teatru Franzem Gottscheidem, był jedynym z najznamienitszych współorganizatorów życia muzycznego, teatralnego i operowego w Raciborzu. Na deskach raciborskiego teatru wystawiono wiele dzieł Kirchnera, m.in.: oratorium „Christus in Behanien”, dramat „Stephanie”, dzieło wokalno-muzyczne poświęcone Josephowi von Eichendorffowi pt. „In einem kühlem Grunde”, napisaną przez Gottscheida, a oprawioną muzycznie przez Kirchnera operetkę pt. „Prinzessin Li-Tu-se” („Księżniczka Li-tu-se”). To ostatnie dzieło było wykonane także w innych miastach m.in. w Opolu.

Kichner był zafascynowany kulturą, w szczególności muzyką Bałkanów. Większość jego dzieł muzycznych dotyczyła tego właśnie kręgu kulturowego. Był romantykiem, marzycielem, wielbicielem nie tylko muzyki poważnej, ale głównie muzyki i poezji ludowej.

W 1927 r. pojechał na kilka dni do Rumunii. Tam dane mu było być gościem honorowym na entuzjastycznie przyjętej przez publiczność premierze swej opery „Der Herr der Hann”.