Piotr Kostka (zm. 25 stycznia 1595 w Chełmży) – biskup chełmiński kanonik krakowski i warmiński. Nominowany przez papieża Grzegorza XIII na biskupa 4 czerwca 1574, pozostając nadal kanonikiem warmińskim, sekretarz Zygmunta II AugustaFranciszek Siarczyński, Obraz wieku panowania Zygmunta III. króla polskiego i szwedzkiego zawieraiący opis osób żyiących pod jego panowaniem, znamienitych przez swe czyny pokoju i woyny [...] porządkiem abecadła ułożony. Cz. 1, Lwów 1828, s. 241..
Życiorys Rodzina Syn Macieja (zm. po 1523) i Barbary Komorowskiej. Brat Anny, Katarzyny, Jakuba (zm. 1590), miecznika ziem polskich, Wojciecha, Stanisława (zm. 1587), podkomorzego chełmskiego, Pawła i Jana.
Nauka i praca Studiował w Paryżu, oraz Leuven. Zanim został biskupem chełmińskim związany był z Krakowem zostając tam kanonikiem. Później został kanonikiem warmińskim. Na synodzie w Piotrkowie w 1577 uchwalono, że diecezja pomezańska przechodzi pod stałą administrację biskupa chełmińskiego. W 1580 do opustoszałego klasztoru franciszkańskiego w Lubawie sprowadził zakon bernardynów. W 1583 zwołał synod diecezjalny. Utrzymywał korespondencję ze św. Karolem Boromeuszem. W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnymCodex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t.