Było to przełomowe odkrycie dla ówczesnej nauki, nie tylko antropologii, ale przede wszystkim dla uznania ewolucyjnej teorii pochodzenia człowieka. Szczątki odkryte zostały przewiezione do muzeum w Haarlemie w 1892 r.
Po powrocie do Holandii w 1898 r. wykładał na uniwersytecie w Amsterdamie geologię, mineralogię i paleontologię. Prowadził badania nad rozwojem filogenetycznym mózgu ssaków. Od 1919 był członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Przypisy
Bibliografia Zofia Kielan-Jaworowska (red.), 1963 - Mały słownik paleontologiczny. Wiedza Powszechna, Warszawa.
Kategoria:Antropolodzy fizyczni Kategoria:Członkowie Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk Kategoria:Holenderscy anatomowie Kategoria:Holenderscy geolodzy Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1940