Armata przeciwlotnicza 40 mm (2pdr) Mark VIII – brytyjska morska automatyczna armata przeciwlotnicza z lat 30. XX wieku, standardowe lekkie działo przeciwlotnicze brytyjskich okrętów okresu II wojny światowej, używana głównie w postaci sprzężonej po 4 i 8 luf. Potocznie nazywana była powszechnie: pom-pom, podobnie jak starsza jednolufowa wersja Mark II.

thumb|Poczwórny pom-pom na podstawie Mk VII na niszczycielu HMAS „Nizam”

Historia powstania Armata kalibru 40 mm Mark VIII (w skrócie Mk VIII, oryginalnie kaliber oznaczany jako 2-funtowy, ang. 2pdr) była rozwinięciem armaty tego kalibru Mark II z okresu I wojny światowej, opracowanym w celu umożliwienia montowania armaty na sprzężonych podstawach. W latach 1921–1922 testowano doświadczalną podstawę sześciu sprzężonych armat Mark II na krążowniku HMS „Dragon”, z zachęcającym skutkiem, w rezultacie czego zdecydowano opracować ulepszoną armatę. Taka sama, jak w Mark II, pozostała lufa i amunicja, lecz obok wprowadzenia nowej wielolufowej podstawy, ulepszono automatykę działa. Zwiększenie niezawodności spowodowało zastąpienie nabojowej taśmy parcianej przez metalową.