Zwłoka zapłonu – czas, jaki upływa od momentu podania dawki paliwa w silniku wysokoprężnym (zob. hydrauliczny system wtrysku paliwa) do momentu wystąpienia samozapłonu.
Czas ten jest uzależniony od takich czynników jak:
Liczba cetanowa paliwa temperatura i ciśnienie powietrza w cylindrze w chwili rozpoczęcia wtrysku paliwa rozpylenie i rozproszenie dawki paliwa zawirowanie powietrza w cylindrze (wymieszanie się cząstek paliwa z powietrzem) poddanie paliwa przed wtryskiem przemianom fizycznym (odparowanie) i chemicznym (częściowe utlenianie się paliwa)
W przypadku dużej liczby cetanowej, dobrego rozpylenia dawki paliwa (wysokie ciśnienie wtrysku), wcześniejszego poddania paliwa przemianom (odparowanie, częściowe utlenianie), dobremu zawirowaniu powietrza w przestrzeni nad tłokiem (w pobliżu GMP) zwłoka zapłonu jest krótsza.
Krótsza zwłoka zapłonu poprawia sprawność silnika (mniejsze zużycie paliwa), ułatwia regulację silnika (mniejszy kąt wyprzedzenia wtrysku), ułatwia rozruch silnika, zmniejsza szybkość narastania ciśnienia w procesie spalania w cylindrze - przez co zmniejsza się: głośność pracy, obciążenia wału korbowego, obciążenia sworznia tłokowego.