Traktat graniczny z 11 listopada 1359 pomiędzy ziemią lubelską a księstwem chełmskim – jeden z nielicznych dokumentów opisujących przebieg średniowiecznej granicy polsko-litewskiej odzwierciedlającej w znacznym stopniu dawną granicę polsko-ruską. Został podpisany w dniu Św.Marcina (11 listopada) 1359 roku w nieoznaczonym miejscu pomiędzy Polską reprezentowaną przez Grota z Chrobrzan herbu Rawa – starostę lubelskiego (występującego w imieniu króla Kazimierza Wielkiego) a Litwą reprezentowaną przez Andrzeja Szerkalicza z Krupego – wojewodę i starostę ziemi chełmskiej (występującego w imieniu Jerzego Narymuntowicza księcia bełskiego, chełmskiego i pińskiego). Traktat zawarto 'w przytomności rady starców – mężów zacnych' (w oryg.'antiquos viros'), po sześciu dla każdej ze stron.
Lewą (polską, lubelską) stronę reprezentują;
Jakub Marzina, Wacław – kmieć z Oleśnik, Swarton Capusta z Suchodołów, Morisz oraz Mikołaj z Krzczonowa i Wojsław Żółkowski z Częstoborowic.
Prawą (ruską, chełmską) stronę reprezentują;
Cucz z Obornow, Iwan Squala i jego ojciec Chodor Sqweczicz ze Stężycy, Andriej z Gorzkowa, Stebli z Płonki oraz Olexa Pelczicz z Chłaniowa.
Granicę przeprowadzono pomiędzy parami wsi: Oleśniki i Dobryniów, Suchodoły i Stężyca, Częstoborowice i Gorzków, Pilaszkowice i Żółkiewka.