niezmiernie trudno jest poprawnie złożyć w całość fragmenty DNA dinozaurów bez posiadania kompletnego łańcucha dla porównania. wszelkie przerwy w łańcuchu DNA muszą być zapełnione prawdziwym DNA dinozaurów, ponieważ użycie DNA płazów (jak sugeruje powieść) może sprawić, że stworzenie powstałe na jego podstawie będzie się znacząco różniło od pierwowzoru. aby sklonować kompletny łańcuch DNA, potrzebny jest oocyt z takiego samego organizmu. Bez żyjących współcześnie dinozaurów jest to niemożliwe. zarodek dinozaura nie byłby w stanie rozwinąć się poprawnie bez jaja pochodzącego od jego macierzystego gatunku.
Co więcej wątpliwe, aby DNA pochodzące od prehistorycznego dinozaura, a uwięzione w ciele insekta nie zmieszało się z jego własnym kodem, co również czyni sklonowanie dinozaura problematycznym, a wręcz niewykonalnym.
Różnice w adaptacji filmowej
W roku 1990 Universal Studios zapłaciło Michaelowi Crichtonowi 2 miliony dolarów za prawa do powieści (jeszcze zanim się ukazała). W 1993 r. na ekrany kin weszła wyreżyserowana przez Stevena Spielberga jej filmowa adaptacja. Pomimo że scenariusz napisany został wspólnie przez Davida Koeppa i Michaela Crichtona, wiele wątków z powieści zmieniono lub całkowicie pominięto.