Pozostałością po tamtych czasach są historyczne budynki z drewna sosnowego, które można znaleźć od Maine do Minnesoty. Gatunek sprowadzony niegdyś do Europy na użytek przemysłu celulozowo-papierniczego.
Uprawa Gatunek tolerancyjny względem różnych rodzajów podłoża, aczkolwiek ze względu na wrażliwość na suszę najlepiej rośnie na glebach świeżych. Z powodu wrażliwości na rdzę wejmutkowo-porzeczkową porzeczki nie powinny rosnąć w pobliżu wejmutek.
Szkodniki i choroby thumb|Objawy rdzy wejmutkowo-porzeczkowej Znanych jest 277 szkodników i 110 organizmów wywołujących choroby sosny wejmutki. Z tego tylko 16 owadów i 7 chorób stanowi na tyle istotne zagrożenie dla życia drzew, że może powodować ich obumieranie. Najgroźniejsze z nich to chrząszcz Pissodes strobi, rdza wejmutkowo-porzeczkowa i opieńka miodowa (Armillaria mellea).
Pissodes strobi – chrząszcz, niszczy młode pędy, do 2–3-letnich. Conophthorus coniperda – chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych, żeruje na szyszkach i może doprowadzić do znacznego ograniczenia plonu nasion na zaatakowanych drzewach.