Charakterystyczne położenia Ziemi względem Słońca Charakterystyczne położenia Ziemi względem Słońca: ok. 2–5 stycznia odległość Ziemi od Słońca jest najmniejsza: Ziemia znajduje się w punkcie orbity zwanym peryhelium, w odległości około 147 mln km od Słońca. ok. 20–21 marca i 22–23 września – dni równonocy wiosennej i jesiennej – promienie słoneczne padają prostopadle do osi obrotu Ziemi. Promienie słoneczne tylko w te dni oświetlają jednakowo półkulę północną i południową, a w ciągu doby oświetlają całą planetę podczas jej obrotu wokół osi. Dzień i noc na całej kuli trwają po 12 godzin. ok. 20–21 czerwca – dzień przesilenia letniego na półkuli północnej – promienie słoneczne padają pionowo na zwrotnik Raka. Lepiej oświetlona jest półkula północna, na której dzień jest dłuższy od nocy. Za kołem podbiegunowym północnym panuje dzień polarny, a południowym noc polarna. ok. 3–7 lipca odległość Ziemi od Słońca jest największa: Ziemia znajduje się w punkcie orbity zwanym aphelium, w odległości około 152 mln km od Słońca. ok. 21–22 grudnia – dzień przesilenia zimowego na półkuli północnej – promienie słoneczne padają pionowo na zwrotnik Koziorożca. Lepiej oświetlona jest półkula południowa, na której dzień jest dłuższy od nocy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ruch obiegowy Ziemi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.