Andegawenowie zaangażowani w walkę o tron węgierski po Arpadach musieli pogodzić się z utratą Sycylii.
Podpisanie pokoju odebrało zajęcie i źródło utrzymania wielkiej liczbie katalońskich, aragońskich, włoskich i francuskich najemników, którzy w nowych realiach stali się zagrożeniem dla pokoju wewnętrznego na wyspie. Przedsiębiorczy korsarz, wiceadmirał Sycylii Roger de Flor znalazł wyjście z sytuacji: zaciągnął się na służbę cesarza Bizancjum Andronika II Paleologa, zawierając z nim korzystny kontrakt. Zorganizował 6500 bezrobotnych wojaków w tzw. Kompanie Katalońskie i z łatwością uzyskał zgodę Fryderyka, chcącego pozbyć się kłopotliwego wojska najemnego, na wyprawę do Bizancjum. Znaczona efektownymi zwycięstwami, butnym zachowaniem i bezwzględnym łupiestwem ekspedycja Kompanii trwała od jesieni 1303 do lata 1311 roku, kiedy najemnicy opanowali tereny Księstwa Aten i Księstwa Neopatrii. Uczynili z nich własne państwo, zarządzane przez radę Kompanii. Wkrótce jednak uznali Fryderyka Sycylijskiego za swego suzerena, ten zaś nadał tytuł księcia Aten i Neopatrii swemu synowi Manfredowi (ur. 1306). Od tej pory oba księstwa były podporządkowane władcy Sycylii. Dopiero w 1377 weszły w skład Korony Aragonii.