Cyryl Lubowidzki (ur. 15 lipca 1823, zm. 9 czerwca 1898) – piąty z rzędu biskup łucko-żytomierski, wcześniej biskup pomocniczy łucki i żytomierski.
Życiorys Urodził się w 1824 r. w Druchowie w powiecie rówieńskim. Po nauce w domu, wstąpił do seminarium jeszcze w Łucku, którego rektorem był znakomity i świątobliwy kapłan, ks. Wiktor Ożarowski. Odznaczał się wielkimi zdolnościami i pilnością, dlatego został wysłany na studia do Wilna, a następnie do Petersburga, jakie ukończył ze stopniem magistra teologii. Święcenia kapłańskie przyjął w 1846 roku. Po powrocie z Petersburga do diecezji został profesorem teologii dogmatycznej, śpiewu i liturgiki oraz bibliotekarzem w Seminarium Duchownym w Żytomierzu. Dobrocią i sprawiedliwością zjednywał sobie kleryków. Kanonik honorowy i gremialny. W 1861 roku został mianowany scholastykiem Kapituły Łuckiej i Żytomierskiej. W tejże kapitule w 1864 r. został kantorem, w 1866 – archidiakonem, a w 1876 – prałatem-dziekanem. W 1878 r., gdy bp Kasper Borowski był na zesłaniu (od 1869 r.), został administratorem diecezji i urząd ten piastował do objęcia rządów diecezją przez nowo mianowanego ordynariusza łucko-żytomierskiego bpa Szymona Marcina Kozłowskiego w 1883 roku. 24 marca 1884 r. prekonizowany na biskupa tytularnego Dulma (Almissa) oraz biskupa pomocniczego łuckiego i żytomierskiego.