thumb|Park w rejonie skarpy warszawskiej thumb|Park Na Książęcem Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego (do 1992 Centralny Park Kultury, także Centralny Park Kultury i Wypoczynku „Powiśle”) – zespół kilku układów parkowych na warszawskim Solcu o powierzchni ok. 90 ha. Powstał na terenach dawnej zabudowy miejskiej Powiśla oraz dawnych ogrodów Frascati, częściowo na skarpie wiślanej.
Opis Kompleks parkowy leży w rejonie ulic: Książęcej, al. Na Skarpie, Górnośląskiej, Rozbrat, Szarej, Koźmińskiej, Czerniakowskiej, al. 3 maja, Solec, Wilanowskiej i Ludnej. W skład parku wchodzi leżący po północnej stronie ul. Książęcej dawny park Na Książęcem.
Prace porządkujące teren pod przyszły park rozpoczęto w 1948 roku. Decyzję o urządzeniu parku ogłoszono w marcu 1950 roku, a prace związane z jego urządzaniem rozpoczęto w lipcu 1951 roku.
Park był elementem powojennej przebudowy miasta. Powstał na terenie zniszczonej zabudowy miejskiej Powiśla według projektu zespołu architektów w składzie Alina Scholtz, Zygmunt Stępiński i Longin Majdecki. Jego celem było stworzenie wielkiego terenu rekreacyjnego dla mieszkańców śródmieścia i dzielnic sąsiadujących. Wiele prac przy urządzaniu parku zrealizowano w czynie społecznym.