thumb|200px|Antracyt Antracyt – skała organogeniczna stanowiąca odmianę węgla kopalnego.
Jest to najsilniej przeobrażona odmiana węgla kamiennego, charakteryzująca się największą zawartością węgla i − co za tym idzie − najwyższą wartością energetyczną ze spalania.
Charakterystyka Typ węgla oznaczony w PN symbolem 42 charakteryzuje się bardzo małą zawartością części lotnych (3-10%), wysokim ciepłem spalania, brakiem zdolności spiekania oraz własności koksujących. Zawiera 1−3% wilgoci, 3−8% popiołu. Zawartość węgla w antracycie wynosi 90−97%. Barwa: czarna. Połysk: silny szklisty, półmetaliczny. Wykazuje stosunkowo duże przewodnictwo elektryczne.
Jest skałą zbitą i twardą, zawiera niewielkie ilości węglowodorów, niekiedy także pirytu i kwarcu.
Występowanie Antracyt powstaje w wyniku działania bardzo wysokich temperatur i olbrzymiego ciśnienia; podczas procesów diagenetycznych oraz metamorficznych. Jego złoża występują na dużych głębokościach, głównie w osadach karbońskich.
Miejsca występowania – zagłębia karbońskie: (Wielka Brytania), Francja, Belgia, Niemcy, Ukraina, USA, Kanada.