Samuel Bernard (ur. 1651 w Sancerre, zm. 18 stycznia 1739) – francuski finansista, hrabia de Coubert od 1725.
Rodzina miała korzenie holenderskie. Ojcem Samuela Bernarda był malarz Samuel-Jacques Bernard (1615–1687). Rodzina był protestancka, lecz matka mogła być zwolenniczką sekty Arminiusza.
Bernard znany jest jako założyciel Francuskiej kompanii Gwinei (Compagnie française de Guinée). Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon uważał go za najbogatszego bankiera w Europie (le plus fameux et le plus riche banquier de l’Europe). Bernard wspierał finansowo dwór francuski.
Bernard był udziałowcem w handlu związanym z hiszpańskim Asiento.
Gdy w 1708 roku Ludwik XIV potrzebował pieniędzy na wojnę, jego minister Nicolas Desmarets (1648–1721) zorganizował jego spotkanie z Bernardem w zamku w Marly-le-Roi. Król, tak zazwyczaj oszczędny w słowach, zagadywał przyjaźnie Bernarda pokazując mu zamek. Obecni podziwiali królewskie „prostytuowanie się” w celu otrzymania finansowego wsparcia: ...cette espèce de prostitution du roi, si avare de ses paroles, à un homme de l'espèce de Bernard...