Stanisław Oświęcim (lub Oświecim) z Kunowy herbu Radwan (ur. ok. 1605 w Siedliskach-Bogusz koło Pilzna, zm. we wrześniu 1657 w Potoku) – polski podróżnik i pamiętnikarz, łowczy sanocki, dworzanin króla Władysława IV Wazy, marszałek dworu hetmana Stanisława Koniecpolskiego.
Życiorys Był synem szlachcica pilzneńskiego Floriana z Kunowy Oświęcima (ur. 1573), i jego pierwszej żony, Reginy z Kralic Śląskiej. Dzieciństwo spędził na wsi, gdzie się urodził, a następnie po 1614 r. rodzice - Florian i Regina, przenieśli się do podkrośnieńskiego majątku Potok, gdzie powrócił (w 1653), jako do ulubionego miejsca swojego pobytu. Miejscowość tę Stanisław później otrzymał w spadku wraz z Turaszówką.
Nauki zaczął pobierać w Kolegium Jezuitów w Jarosławiu. Tam też zdobywał biegłą znajomość łaciny. W okresie studiów (1619) opublikował swój pierwszy utwór ku czci Janusza Pawła Ostrogskiego. Po ukończeniu kolegium służył w wojsku; brał udział w bitwach: ze Szwedami w 1626, przeciwko Rosji 1633, Turcji, z Kozakami i Tatarami.