thumb|300px|AJ-168 Missile Anti Radar Television (MARTEL) – francusko-brytyjski pocisk klasy powietrze-ziemia.
Na początku lat 60. we Francji i Wielkiej Brytanii rozpoczęto prace nad pociskiem przeciwradiolokacyjnym. Początkowo prace prowadzono osobno, ale z czasem doszło do połączenia programów prowadzonych w obu krajach. Efektem był wprowadzony do uzbrojenia w 1968 roku pocisk Martel produkowany w dwóch wersjach: AS-37 - wersja przeciwradiolokacyjna z pasywną głowica samonaprowadzającą się na źródło promieniowania radarowego (używana przez Armée de l’air i Royal Air Force) AJ-168 - wersja z głowica telewizyjną, naprowadzana radiokomendowo (używana wyłącznie przez RAF).
MARTEL miał klasyczny układ aerodynamiczny. W środkowej części kadłuba znajdowały się cztery trójkątne skrzydła, w części ogonowej cztery trójkątne stery. Pocisk miał trzy silniki. Dwa z nich pracowały krótko rozpędzając rakietę do prędkości marszowej, trzeci uruchamiany był po wyczerpaniu paliwa silników startowych i służył do podtrzymania prędkości marszowej. W centralnej części pocisku znajdowała się głowica odłamkowo-burząca o masie 150 kg detonowana przy pomocy zapalnika zbliżeniowego.