Być może napój, którym częstowana jest dziewczyna, nie jest winem, ale poculum amatorium, które według XVII-wiecznej literatury medycznej mogło rozbudzić miłość bądź wywołać melancholię, którą widać u mężczyzny siedzącego za stołem.
Scena rozgrywa się pod nieobecność mężą, który przedstawiony jest na portrecie, zawieszonym na ścianie. Nie przypadkowo jego wzrok skierowany jest właśnie na żonę.
Z lewej strony znajduje się uchylone okno, wypełnione witrażem, zawierającym przesłanie moralne. Jest na nim przedstawienie czworoliścia z herbem Jannetje Vogel (zm. w latach 20. XVII wiekuAlbert Blankert podaje rok 1624, Norbert Schneider – 1621.), pierwszej żony Mosesa Jans van Nederveen. Małżeństwo to mieszkało w domu Vermeerów lub było ich sąsiadami. Herbowi towarzyszy symboliczne przedstawienie – personifikacja Temperantii (umiarkowania), zaczerpnięta ze zbioru emblemów Nucleus Emblematum Gabriela Rollenhagena (1611). Temperantia, jedna z czterech cnót kardynalnych, przedstawiona jest z uzdą (w celu hamowania namiętności) i ekierką (aby działać sprawiedliwie). Przedstawienie to jest więc rodzajem przestrogi, która odnosi się do rozgrywającej się sceny.