W latach 1946–1950 był starszym wykładowcą Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.
Na życzenie marszałka Konstantego Rokossowskiego od kwietnia 1950 w stopniu generała porucznika rozpoczął służbę w Wojsku Polskim na stanowisku zastępcy szefa Sztabu Generalnego WP do spraw operacyjnych. W latach 1952–1954 pełnił obowiązki szefa Sztabu Generalnego WP, zastępując gen. broni Władysława Korczyca oddelegowanego do Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Mianowany do stopnia generała broni. Po powrocie gen. W. Korczyca wrócił na swoje stanowisko, które sprawował do czasu zwolnienia z Wojska Polskiego w 1956.
25 stycznia 1957 wyjechał do ZSRR, gdzie dalej pełnił służbę w Sztabie Sił Powietrznych. W 1959 przeszedł w stan spoczynku. Osiadł w Moskwie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Order Sztandaru Pracy I klasy (1956) Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1955) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Kutuzowa II stopnia Order Czerwonej Gwiazdy