Były także eksportowane, a wśród ich użytkowników znajdowało się między innymi Wojsko Polskie.
W Polsce używane były na samobieżnych wyrzutniach 2P27 na BRDM począwszy od końca 1963 roku w bateriach przeciwpancernych w dywizjach pancernych, zmechanizowanych i desantowej. Łącznie do 1966 roku zakupiono 72 wyrzutnie. Jedyne osiem wyrzutni 2P26 było używanych od 1965 roku w 6 Dywizji Powietrznodesantowej. ZSRR przekazał Polsce dokumentację na produkcję pocisków 3M6, które od 1965 do 1972 roku produkowano w zakładach Mesko. Już przed 1979 rokiem wyrzutnie 3M6 zostały jednak faktycznie wycofane ze stanu jednostek liniowych oraz rezerwowych jako przestarzałe, aczkolwiek składowano je do połowy lat 80.
Dane taktyczno-techniczne
Masa pocisku: 24,3 kg Średnica kadłuba: 136 mm Rozpiętość stateczników: 750 mm Długość: 1148 Donośność: minimalna: 600 maksymalna: 2000 m Prędkość: ok. 100 m/s Przebijalność pancerza: 300 mm
Użytkownicy thumb|Niebieski – obecni użytkownicy (niezweryfikowane), czerwony – byli użytkownicy Byli i obecni
– Zdobył nieznaną ilość wyrzutni armii Egiptu i Syrii. – 500
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie przeciwpancerne pociski kierowane