Lê Duẩn (ur. 7 kwietnia 1907 w prowincji Quảng Trị, zm. 10 lipca 1986 w Hanoi) – wietnamski działacz komunistyczny. W latach 1930–1945 był członkiem Komunistycznej Partii Indochin, kilkakrotnie więziony. Od 1946 do 1954 był jednym z głównych przywódców ruchu oporu przeciwko wojskom francuskim w Wietnamie Południowym. W latach 1960–1976 piastował funkcję pierwszego sekretarza KC, od 1976 sekretarza generalnego KC i członka Biura Politycznego KC Komunistycznej Partii Wietnamu.
Przywództwo podczas wojny wietnamskiej Na 3. zjeździe we wrześniu 1960 roku Lê Duẩn jako pierwszy sekretarz wezwał do utworzenia frontu narodowego, czyli w istocie do nowej struktury siły partyzanckich, ale funkcjonujących już od dawna obok regularnej armii (Wietnamska Armia Ludowa).
Komitet centralny wyraził na to zgodę. 20 grudnia 1960 założono Vietcong. Lê Duẩn twierdził, że nowa organizacja „zjednoczy” wszystkie siły patriotyczne, aby obalić rząd Ngô Đình Diệma na południu i tym samym zapewnić „warunki do pokojowego zjednoczenia ojczyzny”.
Po rozłamie chińsko-radzieckim wietnamskie kierownictwo komunistyczne podzieliło się na frakcje prochińskie i proradzieckie.