Chorwackie odrodzenie narodowe, ustalając nowoczesny kanon języka chorwackiego, oparło się właśnie na Osmanie.
W 1622 ukazało się inne znane dzieło poety – Łzy syna marnotrawnego (Suza sina razmetnoga). Składa się ono z trzech części, zatytułowanych: Grzech (Sagriješenje), Rachunek sumienia (Spoznanje) i Żal (Skrušenje) i przedstawia katolicki ideał człowieka, który upadł, ale podniósł się z Bożą pomocą i odzyskał szczęście.
Trzecim wybitnym poematem Gundulica jest sielanka dramatyczna Dubravka. Została ona napisana i wystawiona w 1628, a opublikowana w 1877. Jej pierwsze słowa: O piękna, o droga, o słodka wolności (O lijepa, o draga, o slatka slobodo) są uważane za motto Dubrownika.
Te trzy dzieła, a także utrzymane w duchu kontrreformacji liryki (między innymi parafrazy biblijnych psalmów), czynią z Gundulicia jednego z klasyków epoki baroku, a zarazem jednym najsłynniejszych Chorwatów w historii.
Bibliografia Antun Barac, Literatura narodów Jugosławii, Wyd. Zakł. Narod. im. Ossolińskich, Wrocław 1969 r. Monika Ledzion, Ivan Gundulić, www.kns.us.edu.pl, dostęp od dn. 2 IX 2005 r.