W czasie działań wojennych został odznaczony Żelaznym Krzyżem I klasy i awansowany do stopnia porucznika. Został ranny na froncie i przeniesiony do niemieckiego konsulatu generalnego w Stambule. Tutaj poznał Franza von Papena. Po zakończeniu wojny w 1918 wrócił do Berlina, gdzie pracował dla ministerstwa obrony Rzeszy. Postarał się też o to, by w 1919 trafić do Who is who. Został tam określony adiutantem niemieckiej delegacji pokojowej na konferencji w Wersalu, co okazało się później fikcją.
Republika Weimarska W 1919 Ribbentrop pożegnał się z mundurem i zaczął pracę jako przedstawiciel handlowy, sprzedając francuskie wina i likiery.
Ożenił się 5 lipca 1920 w Wiesbaden z Anną Elisabeth (Anelise) Henkell (ur. 12 stycznia 1896, zm. 5 października 1973), którą poznał w 1919, córką fabrykanta win musujących Otto Henkella i Kathariny Michel. Małżeństwo miało pięcioro dzieci: Rudolf von Ribbentrop (ur. 11 maja 1921 w Wiesbaden), były współwłaściciel firmy Henkell & Co. Sektkellerei, Bettina von Ribbentrop (ur. 20 lipca 1922 w Berlinie), Ursula von Ribbentrop (ur. 19 grudnia 1932 w Berlinie), Adolf Henkell-von Ribbentrop (ur. 2 września 1935 w Berlinie), były współwłaściciel firmy Henkell & Co. Sektkellerei, ożeniony z Christiane Eltz – matką byłego ministra obrony RFN Karla-Theodora Guttenberga Barthold von Ribbentrop (ur.