Ponadto posługuje się autorskim kodem kolorystycznym opartym na synestezji. Głównym czynnikiem kształtującym składnię jej dzieł jest ekspresja. W jej warsztacie kompozytorskim zauważalna jest troska o formę, precyzyjny dobór materiału oraz szeroki zakres emocji.
Swoją twórczość obejmuje w cykle, takie jak: Freski, cykl utworów na perkusję, Myśląc o Vivaldim, Ekomuzyka, Madrygały, cykl sonat instrumentalnych, Reportaże.
Ważniejsze utwory na podstawie materiałów źródłowych:
Trio-sonata na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1967) Concerto grosso na klarnet, róg, fortepian i orkiestrę (1970-71) Fresco I – Reanimacja – na wielką orkiestrę symfoniczną (1972) Po słońce czerwone na głosy i 5 instrumentów (1972) Nokturn na wiolonczelę i fortepian preparowany (1973) Abecadło na chór mieszany i zespół instrumentalny (1973) Trzy pieśni na chór mieszany (1973) Ostinato na zespół perkusyjny (1974) Fresco II – Epitaphios na wielką orkiestrę symfoniczną (1975) Kanon na grupę motoryczną – 4 perkusje i fortepian (1976) Studio per violino e tam-tam (1977) Ymnodia na 3 głosy, taśmę i perkusję (1977) Fresco III – Ikar na wielką orkiestrę symfoniczną (1979) – III lokata na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu w 1987 La vetrata na fortepian (1979) Incrustation na skrzypce i orkiestrę (1979) Papież Słowiański,