Wojna krymska (wschodnia) 1853-1856 Chanat Krymski był wcześniej lojalnym wasalem Turcji, stąd możliwości aktywnego działania wywiadu tureckiego wśród miejscowych Tatarów w celu wzniecenia powstania przeciwko władzom Imperium Rosyjskiego. Takie powstanie mogłoby odciąć szlaki zaopatrzeniowe armii rosyjskiej na Krymie, które biegły od Perekopu do Sewastopola i były w zasięgu ręki z Eupatorii. Tureccy emisariusze zdołali zorganizować zamieszki w rejonach Eupatorii, Perekopu i Dżankoju. W bitwie nad rzeką Almą straty pułku wyniosły: zabici – 20 oficerów i 561 żołnierzy niższych rang, ranni 29 oficerów, 583 niższych rang, zaginieni w akcji 108 niższych rang. Dowódca pułku, pułkownik Kowalow, został trafiony w pierś, prosto w Krzyż Świętego Jerzego. Grupy żołnierzy, zdezorganizowane ogniem, zostały uszeregowane i osobiście poprowadzone do ataku przez generała piechoty księcia P. D. Gorczakowa. Za ten wyczyn książę został mianowany szefem pułku 21 czerwca 1860. Pułk wziął udział w bitwach o Bałakławę i Inkerman. Od 25 marca 1855 pułk bronił Sewastopola. Personel pułku brał udział w wypadach i odparciu kontrataków, przetrwał 6 bombardowań. 6 czerwca pułk odparł francuski atak na 2. bastion. 27 sierpnia pułk wytrzymał 2-krotny brytyjski atak na 3. bastion. Za wojnę krymską pułk otrzymał 4 sztandary św.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 61 Pułk Piechoty (Imperium Rosyjskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.