Leonowicz zginął 9 lutego 1951 w zasadzce zorganizowanej przez grupę operacyjną UB pod dowództwem sierż. Ryszarda Trąbki, w zabudowaniach swojej przyjaciółki, nauczycielki Władysławy Płoszajówny we wsi Nowiny. Jego zwłoki przewieziono do Tomaszowa, gdzie przez dwa tygodnie wystawione były przed budynkiem PUBP na widok publiczny. Ciało pogrzebano najprawdopodobniej na dziedzińcu PUBP lub na nowym cmentarzu przy drodze do Zamościa.
Życie prywatne Leonowicz był żonaty z Ludwiką z domu Lańcmańską, z którą miał córkę Barbarę, zamężną Babiak.
Odznaczenia W 2009 prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
Upamiętnienie 12 września 2012 w Nowinach odsłonięto pomnik poświęcony Janowi Leonowiczowi „Burcie”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj Kategoria:Członkowie Służby Zwycięstwu Polski Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Kategoria:Dowódcy oddziałów podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z