Sam Marinetti w roku 1913 twierdził, iż ruch futurystyczny stanowi wytrwałą, zorganizowaną i systematyczną zachętę do oryginalnej twórczości, nawet jeśli na pierwszy rzut oka wydaje się szalona.
Marinetti stał się zwolennikiem włoskiego faszyzmu i Benita Mussoliniego. W dziele Futurismo e Fascismo (Futuryzm i faszyzm), wydanym w roku 1924, dowodził, że ideologia faszystowska stanowi najdoskonalszą realizację postulatów futurystycznych. Był członkiem Akademii Królewskiej i jednym z organizatorów życia kulturalnego we Włoszech, a także członkiem rządu faszystowskiego.
W dniach 8-14 marca 1934 roku przebywał w Polsce, gdzie odwiedził Warszawę, Lwów i KrakówPiotr Marek Stański, Marinetti we Lwowie, "Semper Fidelis" 4-5/2004.. Jego przyjazd traktowany był jako wizyta intelektualisty, ale również jako wizyta polityka faszystowskiego wysokiej rangi. W Polsce spotkał się z prawie całym zarządem PEN Clubu, wieloma znanymi osobistościami życia kulturalnego jak również ze znaczącymi politykami. Nie doszła do skutku zaplanowana rozmowa z ministrem spraw zagranicznych Józefem Beckiem, z powodu nagłego wyjazdu tego ostatniego.