w ostatnim okresie życia blisko współpracował z działaczami ludowymi Bolesławem i Marią Wysłouchami i działał w Stronnictwie Ludowym. Na łamach organu partii, „Przyjaciela Ludu”, opublikował od 1889 do 1904 kilkadziesiąt tekstów.
Twórczość literacka Szarka to głównie wiersze (rymowane i rytmiczne, często nawiązujące do rytmu krakowiaka). Pisane gwarą, często mają charakter patriotyczny i dydaktyczny. Oprócz wierszy Szarek był też autorem powiastek i gawęd. W tych ostatnich bardzo często Szarek opisuje sceny z życia codziennego w Brzegach. Szczególny charakter ma krótka autobiografia Bieg mojego życia, w której koncentruje się na swojej edukacji i działalności, pomijając życie prywatne.
Pod koniec życia Szarek żył w coraz większej biedzie. W 1903 stracił podczas powodzi dom. Zmarł w 1905, pochowany został na cmentarzu parafialnym w Grabiu. Jego imię od 1999 nosi szkoła podstawowa w Grabiu.