Zmarła 10 października 2007 w Warszawie, pochowana 19 października t.r. na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 144-3-1).

Działalność naukowa W badania mykologiczne zaangażowała się jeszcze podczas studiów. Przedmiotem jej szczególnych zainteresowań na przestrzeni lat pracy naukowej były grzyby wielkoowocnikowe (Macromycetes). Praca dyplomowa, zaproponowana i nadzorowana przez profesora Bolesława Hryniewieckiego, dotyczyła opracowania grzybów rurkowych okolic Grodna i w 1939 wydana została w formie książki „Polskie naziemne grzyby rurkowe”. Tuż przed i po zakończeniu II wojny światowej prowadziła badania fizjograficzne z ramienia Polskiej Akademii Umiejętności, uzyskując stopień doktora za rozprawę „Rodzaj Russula w Polsce i krajach ościennych”.

Alina Skirgiełło jest autorką ponad 180 publikacji. Znajdują się wśród nich także pozycje książkowe, np. „Grzyby niższe” (1954), cenione i stosowane zarówno w dydaktyce, jak i przez badaczy tematu. Książka „Rośliny zarodnikowe” (4 wydania 1960–1986) zawierająca jej opracowanie grzybów, wydana wspólnie ze Zbigniewem Podbielkowskim i Ireną Rejment-Grochowską, stała się akademickim podręcznikiem dla biologów.