Jan Chryzostom Redler (Johann Chrysostomus Redler, XVIII w.) – polski rzeźbiarz, urodzony prawdopodobnie na Śląsku lub na południu Niemiec, jeden z najważniejszych przedstawicieli warszawskiej rzeźby rokokowej. Tworzył przede wszystkim rzeźby o tematyce mitologicznej i alegorycznej. Działał głównie w Warszawie i na Podlasiu.
Życiorys O życiu prywatnym Jana Chryzostoma Redlera zachowało się niewiele informacji. Nie wiadomo kiedy się urodził i zmarł. W 1737 roku w warszawskiej kolegiacie św. Jana poślubił Annę Marię Kitz. Jego świadkiem na ślubie był inny słynny rzeźbiarz Jan Jerzy Plersch. W 1743 pracował przy dekoracjach rzeźbiarskich w warszawskim pałacu Jana Klemensa Branickiego przy Miodowej. W 1745 roku zatrudniony był przy pracach dekoracyjnych w pałacu Czartoryskich w Puławach, w tym stworzeniu schodów paradnychGajewski Z Wiednia i Pragi (?) przez Łubnice do Puław. Działalność Jana Eliasza Hoffmanna i jego warsztatu w Lubelskiem oraz nurt hoffmanowski w rzeźbie późnobarkowej między Wisłą a Bugiem, w: Tadeusz Chrzanowski (red.), Dzieje Lubelszczyzny, tom VI, część III, Lublin 1992. W latach 1749–1750 wykonał rzeźby czterech ewangelistów do ozdoby bramy kościoła św. Trójcy w Tykocinie.