Hans Koch (ur. 7 lipca 1894 we Lwowie, zm. 9 kwietnia 1959 w Monachium) – niemiecki teolog i historyk niemieckiego nurtu Ostforschung, oficer Abwehry.
Życiorys Ukończył ukraińskie gimnazjum akademickie we Lwowie. W czasie I wojny światowej służył w Legionie Ukraińskich Strzelców Siczowych, w czasie wojny polsko-ukraińskiej był oficerem Ukraińskiej Armii Halickiej. Następnie działał w sztabie URL Symona Petlury, między innymi jako oficer łącznikowy z Armią Ochotniczą.
Po zakończeniu wojny podjął studia filozoficzne i teologiczne w Wiedniu. Ukończył je w 1924, w 1927 uzyskał tytuł doktora filozofii i doktora teologii.
Od 1929 był privatdozentem, w 1934 został profesorem Uniwersytetu Albrechta w Królewcu, a od 1937 profesorem Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Breslau i dyrektorem jego Instytutu Wschodnioeuropejskiego.
Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany do Wehrmachtu jako kapitan (Hauptmann) rezerwy, z przydziałem do Abt. II Abwehry (sabotaż i zadania specjalne) w Oberkommando der Wehrmacht. Zajmował się kontaktami z Organizacją Ukraińskich Nacjonalistów. W latach 1939–1941 przebywał w Krakowie i Lwowie, gdzie był przewodniczącym niemiecko-sowieckiej komisji repatriacyjnej.