Pod koniec sierpnia 1942 roku, w związku z wyjściem Armii Andersa z ZSRR, został oddelegowany na front. Był zastępcą dowódcy 3 Armii Pancernej i 5 Armii Pancernej, następnie dowodził 6 Gwardyjskim Korpusem Pancernym oraz 10 Korpusem Pancernym (październik 1943 – kwiecień 1944). 11 marca 1944 roku został awansowany na generała porucznika. Od sierpnia 1944 roku do maja 1945 roku dowodził 3 Gwardyjskim Korpusem Pancernym. Za działania w rejonie Trójmiasta (m.in. rozgromienie między Gdynią a Gdańskiem resztek niemieckiej 2 Armii) uhonorowany został 29 maja 1945 roku tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Po zakończeniu II wojny światowej dowodził 3 Dywizją Pancerną. W 1954 roku ukończył wyższy kurs przy Akademii Sztabu Generalnego. Został kierownikiem zakładu w Akademii Wojsk Pancernych i starszym wykładowcą Akademii Sztabu Generalnego. Przeniesiony do rezerwy w 1959 roku. Zmarł 18 maja 1966 roku.