miał zostać wówczas aresztowany jej dowódca, jeden z partyzantów zabity, a inny ranny. Oddział „Żubryda” został ostatecznie rozbity przez pracowników Informacji Wojskowej z 8 Dywizji Piechoty, którzy wprowadzili do oddziału własnych ludzi.

Sam Antoni Żubryd zginął wraz ze swoją żoną, zamordowany przez agenta UB Jerzego Vaulina ps. „Mar” we wsi Malinówka koło Brzozowa. Jego mocodawcą i wydającym mu polecenia był oficer UB, Władysław PożogaAndrzej Zagórski, Konspiracja w Sanoku w okresie okupacji, W latach drugiej wojny światowej i konspiracji, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 738., który po latach przedstawiał zastrzelenie małżeństwa jako swój sukces operacyjnyHenryk Piecuch, Siedem rozmów z generałem dywizji Władysławem Pożogą I zastępcą ministra spraw wewnętrznych, szefem wywiadu i kontrwywiadu, Warszawa 1987, s. 81-82.. W likwidacji SBO NSZ „Zuch”, a także innych oddziałów partyzantki niepodległościowej, brał udział pułk Wojsk Bezpieczeństwa Wewnętrznego z Rzeszowa – późniejsza 4 Brygada KBW Ziemi Rzeszowskiej. Według informacji IPN, szef PUBP w Krośnie w 1946, Stanisław Supruniuk, przyczynił się do rozbicia bandy „Żubryda” działającej w południowych powiatach województwa rzeszowskiego.