73.
Polaryzacja systemu międzynarodowego System międzynarodowy może przyjmować różne formy w zależności od liczby biegunów – mocarstw kreujących stosunki międzynarodowe.
Jednobiegunowy System monocentryczny – w stosunkach globalnych dominuje jedno główne mocarstwo (hipermocarstwo) mające co najmniej dwukrotną przewagę jeśli chodzi o potęgę nad pozostałymi mocarstwami: np. Wielka Brytania w l. 1856-1890, lub USA po 1991. Zdaniem niektórych teoretyków system biegunowy nie występuje nigdy w czystej postaci, gdyż dominacji jedynego globalnego mocarstwa – tzw. „kreatora” – towarzyszy regionalna bądź sektorowa (w niektórych dziedzinach) dominacja kilku mocarstw – tzw. „moderatorów” – którymi są obecnie Unia Europejska, Rosja, Chiny, Japonia, Indie.
Dwubiegunowy System bipolarny – dominacja i rywalizacja dwóch głównych mocarstw (supermocarstw) wyraźnie dominujących nad pozostałymi, np. Wielka Brytania i Rosja w l. 1815-1856, lub USA i ZSRR w l. 1945–1991. Według niektórych opinii układ ten odrodził się obecnie pod postacią G-2 tworzonej przez dwa supermocarstwa – USA i Chinyhttp://www.newsweek.pl/swiat-po-pekinsku,35049,1,1.html G.Kostrzewa-Zorbas: Świat po pekińsku. Newsweek 28.12.20108Nowy układ dwubiegunowy – G2 w: K. Mroziewicz: Bezczelność, bezkarność, bezsilność – terroryzmy nowej generacji. Branta, 2008, s.