Grupa rozrosła się do prawie 40 000 ludzi w 1957 roku, podczas gdy Francja w odpowiedzi wysłała 400 000 żołnierzy, począwszy od 1956 roku. ALN utworzyła obozy na granicach Tunezji i Maroka, aby zapewnić wsparcie logistyczne i broń swoim bojownikom w Algierii. Walki między ALN a Francuzami trwały do 18 marca 1962 roku, kiedy obie strony podpisały zawieszenie broni w Évian-les-Bains. Referendum, które odbyło się w Algierii 1 lipca w ramach Porozumienia z Évian, doprowadziło do miażdżącego zwycięstwa separatystów, którzy dwa dni później ogłosili niepodległość.
Rankiem 5 lipca 1962 roku siedem kompanii ALN wkraczających do Oranu zostało ostrzelanych przez Pied-noirs, białych Europejczyków urodzonych w kolonialnej Algierii. Rozwścieczony arabski tłum wtargnął do dzielnic Pied-noir, które zostały już w dużej mierze opuszczone, i zaatakował około 40 000 pozostałych tam Pied-Noirów. Przemoc trwała kilka godzin, aż zakończyła ją interwencja francuskiej żandarmerii.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Historia Algierii Kategoria:Francja w XX wieku Kategoria:Historia kolonialna Francji