PzKpfw II Ausf L. „Luchs” thumb|Panzer II Ausf. L w Musée des Blindés, Saumur Czołg PzKpfw II Ausf. L nazwany „Luchs” (ryś) był ostatnim stadium rozwoju linii czołgów PzKpfw II Ausf. G/H/M. Na etapie projektu nosił oznaczenie VK 13.03. Był wozem na podwoziu typu Schachtellaufwerk, wyposażonym w silnik Maybach HL 66 P o mocy 180 KM, dzięki któremu mógł rozwijać prędkość do 60 km/h. Był opancerzony płytami o grubości 20 mm (z boku i z tyłu) oraz 30 mm (od czoła). Produkowano je tylko w wersji uzbrojonej w armatę 2 cm KwK 38 L/55 sprzężoną w wieży z karabinem maszynowym MG34 kalibru 7,92 mm. Do lutego 1944 powstało jedynie 140 czołgów w tej wersjiThomas L. Jentz, Panzer Tracts No. 20-2. Paper Panzers: Aufklaerungs-, Beobachtungs-, and Flak-Panzer (Reconnaissance, Observation, and Anti-Aircraft), , Panzer Tracts, 2002, s. 20–64.. Masa całkowita wozu wynosiła 11 800 kg. W przeciwieństwie do poprzednich modeli, załogę Luchsa stanowiło czterech ludzi: dowódca, ładowniczy, celowniczy/radiotelegrafista, oraz kierowca/mechanik. Nie zmuszało to dowódcy do bezpośredniego angażowania się w obsługę czołgu i pozwalało na skuteczniejsze dowodzenie.