Samuel Bealey Harrison (ur. 4 marca 1802, zm. 23 lipca 1867 w Toronto) – angielski prawnik, następnie polityk i sędzia w Kanadzie. Premier tytularny rządu Prowincji Kanady.
Życiorys Harrison urodził się w Berkshire w Anglii Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia prawnicze. W 1832 stał się członkiem londyńskiej palestry. Oprócz regularnej praktyki sądowej Harrison zajął się pracą analityczną. Jej wynikiem był tzw. Harisson’s Digests, czterotomowy zbiór analiz spraw sądowych z zakresu prawa cywilnego i gospodarczego rozstrzyganych przez Izbę Lordów w latach 1758–1834. Dzieło to stało się podstawą kodyfikacji prawodawstwa w tym zakresie. Harrison pracował także nad uaktualnieniem zbioru praw o najmie nieruchomości (The Law of Lanordand Tenant). Tę, tak znakomicie rozpoczętą karierę prawniczą, zakończyła ciężka choroba. Harrison, aby zmienić klimat i środowisko życia, zdecydował się na emigrację do Kanady. Osiadł w Górnej Kanadzie, zakupując posiadłość ziemską w Bronte (współcześnie dzielnica miasta Oakville), kilkadziesiąt kilometrów na zachód od Toronto. Harrison zbudował tam młyn i rozpoczął życie wiejskiego dżentelmena – młynarza i obywatela ziemskiego. Jednak jego wcześniejsza sława i reputacja dotarły za ocean.