Udało mu się w maju 1945 przedostać do zajętego przez wojska amerykańskie Bayreuth.
Następnie zamieszkał w Monachium, gdzie pod fałszywym nazwiskiem Bogenhols lub Bohenko rozegrał kilka zawodów szachowych. Uniknął repatriacji do ZSRR. W 1948 wyemigrował do Kanady, gdzie został profesorem anatomii na uniwersytecie w Ottawie. Napisał też wiele naukowych książek. Prowadził również działalność polityczną. Miał kontakty z Amerykańskim Komitetem Wyzwolenia Narodów Rosji. W 1952 na kongresie w Niagara Falls wybrano go przewodniczącym ukraińskich federalistów-demokratów. Objął też funkcję redaktora naczelnego pism partyjnych pt. „Схiдняк” i „Федералiст-демократ”. W 1976 opublikował w San Francisco książkę pt. My living way with Vlasov and Manifesto of Prague (po rosyjsku Мой жизненный путь к Власову и Пражскому Манифесту).